Select Page

Advertisement

Nissan Terrano II – udany kompromis ?

Nissan Terrano II – udany kompromis ?

Nissan Terrano II – częsty bywalec naszych bezdroży i lasów.

Trochę historii i danych technicznych.

Pierwsza generacja zadebiutowała już w 1986 r., było to stosunkowo duże terenowe kombi zaprojektowane w amerykańskim stylu. Auto wyposażano  w dwa silniki benzynowe (2,4 i 3,0) oraz jeden silnik diesla (2,7). W 1993 r. zadebiutowała II generacja wykorzystująca praktycznie niezmienione podwozie z znacznie zmienionym nadwoziem. Auto było produkowane równolegle jako Ford Maveric, dla obniżenia kosztów wytwarzania produkcję przeniesiono do Hiszpanii (odbiło się to na jakości użytych materiałów i renomie auta). Z czasem dokonano modyfikacji nadwozia oraz modyfikowano silnik 2,7 TD i zaoferowano z czasem silnik 3,0 D. W II generacji nie oferowano silnika benzynowego V6. Auto cieszyło się dużym zainteresowaniem klientów, często służyło jako holownik przyczep. Z czasem zostało zastąpione przez nowy model Nissana – Patfinder.

Nissan-Terrano-II-7-210190-616x430

rodzaj zasilania

pojemność

moc [KM] / przy obr/min

mom. obr. [Nm]/przy obr/min

prędkość [km/h]

0-100km/h [s]

silniki benzynowe

2,4 i R4 12V

118/4800

191/3200

160

13,1

2,4 i R4 12V

124/5200

197/3000

160

13,1

 

silniki diesla

2,7 TD R4

100/4000

221/2200

145

19,0

2,7 TDi R4

125/43600

278/2000

155

16,7

3,0 TDi R4

154/3600

302/1600

170

13,3

Nadwozie i wnętrze auta.

Nadwozie II generacji różni się całkowicie od poprzednika, stało się wyższe i nieco dłuższe kosztem przedniego i tylnego zwisu. Wnętrze stało się również nowocześniejsze. W 1996 r zmieniono kształt przednich reflektorów i zaoferowano mocniejszego turbo diesla. Kolejny lifting miał miejsce w 1999 r., ponownie zmieniono przednie reflektory, tylne światła i dokonano kosmetyki wnętrza oferując z czasem najmocniejszego turbo diesla (-02). We wnętrzu nie będziemy narzekać na ilość miejsca na przednich fotelach, z tyłu trzem dorosłym osobom na dłuższej trasie będzie ciasnawo, ławkę w trzecim rzędzie należy traktować awaryjnie. Bagażnik jest ustawny i w każdej wersji dysponuje przyzwoitą pojemnością. Jakość materiałów użytych we wnętrzu nie powala, zarówno plastiki jak i tapicerka należą do przeciętnych, poprawiono to przy modernizacji w 1999 r. Desing wnętrza jest surowy, często jednak otrzymujemy klimatyzację, elektryczne sterowanie szyb i lusterek co umila nam podróżowanie. Niestety, osprzęt elektryczny bywa powodem drobnych ale drażniących awarii. Mimo upływu lat nadwozie nie przynosi ujmy temu autu.

Nissan-Terrano-II-Wnetrze-210190

Wymiary/dane techniczne 3/5 drzwi
długość [mm] 4217/4697
wysokość [mm] 1830/1910
szerokość [mm] 1755
rozstaw osi [mm] 2450/2650
liczba miejsc 4/5~7
Prześwit [mm] 217
Pojemność bagażnika [l] 335/500*
*) wersja 5 osobowa, 7 osobowa 115 l

Silniki i przeniesienie napędu.

Wybór silników jest delikatnie mówiąc skromny… Wersja benzynowa jest nieco za słaba do dość ciężkiej terenówki i pomimo dobrego wykonania nie daje przyjemności z jazdy i nie jest ekonomiczna. Diesel 2,7 TD/TDi jest prosty w budowie i mało awaryjny (czasami nękają właścicieli awarie turbosprężarki), za swą średnią dynamikę potrafi odpłacić się niewygórowanym spalaniem (8-12 l ON), z kolei 3,0 TDI zaadoptowany z Nissana Patrola potrafi mieć „chorobę wieku dziecięcego” objawiającą się podatnością na przegrzanie i awarią układu korbowo-tłokowego. Drugim mankamentem jest wrażliwość na niskiej jakości paliwo. Reasumując – silnik 2,7 TDi jest złotym środkiem. Za realizowanie przeniesienia napędu odpowiedzialna jest 5-biegowa skrzynia biegów (rzadko automat) połączona z skrzynią redukcyjno-rozdzielczą. Skrzynia manualna jest podatna na awarie, lecz wynikają one z reguły z „brutalnego” sposobu użytkowania auta, należy jednak zaraz po pojawieniu się pierwszych niepokojących objawów udać się do mechanika by zapobiec późniejszej drogiej naprawie. Sprzęgło przy ostrym traktowaniu zużywa się dość szybko (około 100 tkm,). Auto nie posiada międzyosiowego mechanizmu różnicowego, przedni napęd załączamy „na sztywno”, tylny most zaopatrzony jest w blokadę LSD. Fabryczne automatyczne sprzęgiełka przedniego napędu nie należą do zbyt trwałych.

Nissan-Terrano-II-6-210190

Zawieszenie.

Auto osadzone jest na mocnej ramie, Zawieszenie z przodu jest niezależne i wykorzystuje drążki skrętne,  z tyłu zastosowaną sztywną oś z sprężynami prowadzoną wzdłużnymi wahaczami. Takie rozwiązanie dobrze radzi sobie na leśnych duktach, na drogach utwardzonych jest bywa gorzej. Samochód lubi przechylać się na zakrętach, i podczas hamowania, dlatego jego prowadzenie przypomina nieco płynięcie po wzburzonym morzu. Terrano bywa trapione przez drobne usterki zawieszenia (zużycie tulei gumowych i łączników przedniego stabilizatora). Z upływem czasu dają o sobie znać wyeksploatowane drążki skrętne przedniego zawieszenia często skutkujące zużyciem przedniego ogumienia. W jeździe terenowej pomocny jest stosunkowo wysoki prześwit podwozia wynoszący 21 cm.

Hamulce.

Hamulce nie są mocnym elementem auta, wynika to z niedostosowania ich do masy pojazdu. Przednie tarcze są zbyt małe, a montowane z tyłu bębny niewiele pomagają. Tarcze często ulegają przegrzaniu i wraz z klockami szybko się zużywają. Pomocny jest montowany ABS, który po modernizacji dokonanej w 1999 r. stał się skuteczniejszy.

Zalety:

+ dobra dzielność terenowa,

+ prosty i solidny układ 4×4,

+ dużo miejsca w wersji 5D,

+ nieskomplikowana budowa.

Wady:

– średni komfort resorowania,

– przeciętne osiągi,

– drogie awarie silnika 3,0 D

– mało wydajne hamulce.

Tekst: Sebastian Kołacz

foto: autokult.pl

Facebook

Likebox Slider Pro for WordPress